Henryk IV Burbon (1553-1610) - syn Antoniego de Burbon-Vendôme i Joanny d’Albret; w 1572 roku został królem Nawarry jako Henryk III; był zwolennikiem nauk Jana Kalwina, ale w czasie rzezi podczas Nocy św. Bartłomieja w 1572 r., ratując życie, przeszedł na katolicyzm; w 1576 r. powrócił do kalwinizmu i został przywódcą hugenotów, angażując się w wojnę domową; po śmierci Henryka III Walezego rozpoczął wojnę o koronę francuską - w kilku bitwach pokonał wojska Ligi Katolickiej i po ponownym przejściu na katolicyzm w 1594 r. koronował się na króla Francji; w 1598 r. wydał edykt nantejski, który kończył trwającą od 30 lat wojnę domową we Francji i gwarantował hugenotom wolność wyznania oraz pełne prawa obywatelskie; umocnił autorytet monarchii we Francji, dbał o rozwój rolnictwa, oraz rzemiosła i handlu, przyczynił się do odbudowy gospodarki francuskiej po zniszczeniach wojny domowej; i zginął zamordowany przez katolickiego fanatyka w1610 r.