Dodaj tę stronę do ulubionych i odwiedzaj ją częściej!!!

 

Deklaracja niepodległości prowincji Wenezuela z 5 lipca 1811 r.

Caracas, 5 lipca 1811 r.

W imię najwyższego!

My, przedstawiciele federalnych prowincji Caracas, Cumana, Barina, Margalta, Barcelona, Merida i Truxillo, ustanawiając kon­federację Wenezueli, położoną na południowym kontynencie Ameryki, zgromadziliśmy się w kongresie. Zważywszy, że posiedliśmy pełnię naszych naturalnych praw od 19 kwietnia 1810 r., w konsekwencji ugody w Bayonne, abdykacji króla z tronu hiszpańskiego, podboju Hiszpanii i wstąpienia nowej dynastii wprowadzonej bez naszego przyzwolenia (…) myślimy, że nadszedł czas, by ogłosić światu przyczyny, z powodu których jesteśmy powołani do wolnego pełnie­nia najwyższej władzy.

(...) Ameryka zdobyła nowy byt, stała się wolna i zmuszona do zajęcia się własnym bezpieczeństwem i dobrobytem, mogła uznać lub odrzucić władzę króla, który tak mało zasługiwał na tę władzę, że bardziej cenił swe osobiste bezpieczeństwo niż narodu, nad któ­rym był postawiony   (...).

(...) Jak tylko rozmaite formy rządu hiszpańskiego zostały oba­lone, a inne stopniowo zastępowane, nagląca konieczność nauczyła Wenezuelę zważać jedynie na własne bezpieczeństwo, zignorowano środki podtrzymywania króla i dostarczania azylu dla naszych euro­pejskich braci w razie klęsk, którymi byli zagrożeni   (...). W tym bolesnym i kłopotliwym położeniu, trzy lata minęły w politycznym niezdecydowaniu, tak niebezpiecznym, tak pełnym zła, że to samo zadecydowało, że wiara, do której się zobowiązaliśmy i inne brater­skie powiązania skłoniły nas do zwlekania, lecz naciskani przez wrogie i przeciwne prawu żądania władców hiszpańskich, zostaliśmy w końcu zwolnieni od zobowiązań, jakie kiedyś podjęliśmy i teraz bierzemy na siebie tę wspaniałą niezależność, którą zobowiązani zostaliśmy dokonać.

Ponieważ nasza chwała polega na ustaleniu zasad związanych z ludzkim szczęściem, a nie na wzniesieniu częściowego szczęścia na nieszczęściu naszych współbraci, przez co proklamujemy i deklarujemy, że uważamy za naszych przyjaciół i towarzyszy w naszym przeznaczeniu wszystkich tych, którzy zjednoczeni przez węzły krwi, język, religię cierpieli pod uciskiem dawnych rządów i bro­nili ich niezależności przed obcymi siłami, zobowiązujemy się, że wszyscy współpracujący z nami będą brali udział w życiu, szczę­ściu naszym, deklarujemy, że uznajemy ludzi wszystkich nacji za wrogów na wojnie, za przyjaciół w czasie pokoju, za braci i oby­wateli.

(…) tak więc staje się naszym bezwzględnym obowiązkiem, aby przywrócić wolność, bezpieczeństwo i szczęście poprzez całko­witą reformę i zmianę naszego starego ustroju   (...).

  (...) my więc w imię – dzięki woli i władzy, jaką otrzyma­liśmy – szlachetnych ludzi Wenezueli deklarujemy uroczyście światu, że te zjednoczone prowincje są i będą od tego dnia wolne, niezależne i niepodległe, i że są zwolnione od zależności od ko­rony hiszpańskiej. Teraz my jesteśmy ich reprezentantami i że ja­ko niezależni i niepodlegli mamy pełną władzę przyjęcia jakiej­kolwiek formy rządu, jaki będzie odpowiadał mieszkańcom   (...).

za: I. Rusinowa, R. Wituch, Teksty źródłowe do dziejów powszechnych XIX wieku, Warszawa 1981, str. 99-100

A. Jaki to rodzaj źródła historycznego?

B. Przedstaw wydarzenia w Europie, które poprzedziły i przyczyniły się do ogłoszenia deklaracji niepodległości przez Wenezuelę.

C. Wyjaśnij, w jaki sposób autorzy cytowanej deklaracji usprawiedliwiali zerwanie związków z Hiszpanią.

D. Wyjaśnij sens i znaczenie wyróżnionego akapitu.